Ik mis hem zo.....

Ik mis hem zo.....

Berichtdoor petra 592 op 09 sep 2009, 20:59

Het is deze weken 6 jaar geleden dat ons lief, mooi en dapper jongetje is geboren en overleden. Hij is 12 dagen bij ons gweest, de mooiste, intenste, maar ook de verdrietigste dagen van mijn leven....
Ik mis hem zo ontzettend, en deze dagen is het nog allemaal wat rauwer, doet het nog meer pijn en zijn mijn gedachten nog meer bij hem en bij die tijd.
Ik wil zoveel over hem vertellen, hoe trots we op hem waren, hoe hij rook, zijn ogen, gewoon alles! Maar tegelijkertijd mis ik de kracht en de moed hiervoor op dit moment.
En de vragen blijven; waarom had hij die vreselijke hartafwijking, waarom konden ze hem niet opereren, waarom wij, maar vooral waarom Jasper?
Wat ik nu eigenlijk wil met dit berichtje? Ja ik weet het eigenlijk niet, van me afschrijven?
Ik wil hem gewoon nog een keer knuffelen, ruiken, proeven en hem voor altijd vasthouden!
Petra mama van Jasper, Anouk en Jaset
Avatar gebruiker
petra 592
Baby
 
Berichten: 26
Geregistreerd: 23 mei 2009, 07:53

Re: Ik mis hem zo.....

Berichtdoor wen op 09 sep 2009, 21:10

ik wil je even een dikke :knuffel: geven. fijn het even van je af te hebben gescheven.
en tuurlijk mis je heb na 6 jaar nog en dat blijft. blijf de mooie dingen herinderen.

wil je zoveel zeggen maar ben niet zo goed in verwoorden
heel veel sterkte de komende dagen.
ga even je hard luchten bij iemand een knuffel halen.

liefs :knuffel: wendy
dewi 14-06-2006 zowi 22-11-2008
Avatar gebruiker
wen
Kleuter
 
Berichten: 2330
Geregistreerd: 17 mei 2009, 19:25
Woonplaats: velsen zuid

Re: Ik mis hem zo.....

Berichtdoor mamaSanne op 10 sep 2009, 05:45

hai petra,

t steekt toch ieder jaar de kop weer op he... het is altijd aanwezig, maar op deze momenten extra... en er staan steeds minder mensen bij stil.... de leegte in je hart. Niets kan het opvullen. Antwoorden krijg je niet.


Ik kan het ook niet voor je veranderen.... een hele dikke knuf voor deze dagen :knuffel: :knuffel: :knuffel:

ga je nog iets doen op zijn engeltjes dag?

Sanne
AfbeeldingAfbeeldingAfbeeldingAfbeelding
Avatar gebruiker
mamaSanne
Kleuter
 
Berichten: 1790
Geregistreerd: 20 mei 2009, 13:05

Re: Ik mis hem zo.....

Berichtdoor Jolijn op 10 sep 2009, 06:44

ooh wat moeilijk voor jullie. de nachtmerrie van elke moeder, daar zitten jullie altijd in.
Verschrikkelijk.

Heel veel sterkte en een extra dikke knuffel :knuffel:
Jolijn
Moderator
 
Berichten: 2041
Geregistreerd: 21 mei 2009, 18:34
Woonplaats: randstad

Re: Ik mis hem zo.....

Berichtdoor Mascha op 10 sep 2009, 08:13

:knuffel:
AfbeeldingAfbeeldingAfbeelding
Avatar gebruiker
Mascha
Moderator
 
Berichten: 476
Geregistreerd: 18 mei 2009, 09:11

Re: Ik mis hem zo.....

Berichtdoor Esther s. op 10 sep 2009, 08:54

Een hele dikke knuffel van ons, hopelijk vind je de kracht en de moed om alsnog eens wat over hem te vertellen!! Tuurlijk kan je hier even van je afschrijven vooral blijven doen hoor!!

liefs Esther
Groetjes Esther
AfbeeldingAfbeelding
Avatar gebruiker
Esther s.
Moderator
 
Berichten: 3039
Geregistreerd: 17 mei 2009, 20:27

Re: Ik mis hem zo.....

Berichtdoor mamaThijs op 10 sep 2009, 08:56

:knuffel:
Afbeelding
Avatar gebruiker
mamaThijs
Peuter
 
Berichten: 586
Geregistreerd: 20 mei 2009, 23:36
Woonplaats: Emmen

Re: Ik mis hem zo.....

Berichtdoor joycemvryanenlars op 10 sep 2009, 19:56

:knuffel: :knuffel: :knuffel: :knuffel: :knuffel: :knuffel: :knuffel: :knuffel:

Geen idee wat ik tegen je wil zeggen, maar ik wil je wel heel veel sterkte wensen.........

Deze dagen/weken zullen altijd moeilijk blijven. De scherpe kantjes gaan eraf, maar de pijn en het verdriet blijft.

Kus Joyce
Afbeelding
Afbeelding
joycemvryanenlars
Peuter
 
Berichten: 525
Geregistreerd: 20 mei 2009, 16:54
Woonplaats: Overasselt

Re: Ik mis hem zo.....

Berichtdoor Linda S op 10 sep 2009, 20:05

:knuffel: Niet meer dan normaal dat je hem mist toch! Ik denk dat je dat toch wel tot aan het einde van je leven blijft houden. Misschien wel minder door je andere kids, aanhang eventueel kleinkids, maar het zal altijd aanwezig blijven. :knuffel: Neem daar ook de ruimte voor. :kus:
Avatar gebruiker
Linda S
Moderator
 
Berichten: 7723
Geregistreerd: 20 mei 2009, 17:12
Woonplaats: Eindhoven

Re: Ik mis hem zo.....

Berichtdoor mariska3 op 11 sep 2009, 11:55

Ben niet in deze dingen maar wil je heel veel sterkte wensen.
De lege plek in je hart zal nooit weggaan. Hopelijk wordt die lege plek wel iets kleiner.

Heel vee lsterkte in deze weer moeilijke dagen
AfbeeldingAfbeelding
Afbeelding
Avatar gebruiker
mariska3
Dreumes
 
Berichten: 186
Geregistreerd: 20 jul 2009, 20:46

Re: Ik mis hem zo.....

Berichtdoor Femke op 11 sep 2009, 21:18

Grote brok in m'n keel en tranen in m'n ogen.
Wat 'n gemis, wat 'n groot gemis.
Jullie zoontje, hij zit voor altijd in jullie hart, het is nl je kind! Het zal altijd blijven schrijnen denk ik, dit laat zien hoe intens veel jullie van hem hielden en houden.
Ben je bij vlagen wel compleet gelukkig? Of voel je altijd 'n zekere pijn in je hart?

Vrienden van m'n moeder verloren 15 jaar terug hun zoon (20jr) aan 'n auto ongeluk. De moeder (en vader) leeft volgens eigen zeggen weer 'n rijk en echt gelukkig leven, ze zegt dat de pijn verweven is in haar bestaan, "alsof ik met kiespijn naar 'n feestje ga", "ik kan ermee omgaan", de pijn van het missen is de prijs die ze betalen voor hoeveel ze van hem hielden, "dus ik zou niet eens willen dat het geen pijn zou doen". Zo omschrijft zij het leven na de dood van haar kind.

Ik vind het zo afschuwelijk voor jullie. Missen doet zo'n pijn, het idee... :-((
Heel veel sterkte.
Femke
Baby
 
Berichten: 90
Geregistreerd: 18 mei 2009, 08:41

Re: Ik mis hem zo.....

Berichtdoor inge op 15 sep 2009, 11:45

Femke schreef:Grote brok in m'n keel en tranen in m'n ogen.
Wat 'n gemis, wat 'n groot gemis.
Jullie zoontje, hij zit voor altijd in jullie hart, het is nl je kind! Het zal altijd blijven schrijnen denk ik, dit laat zien hoe intens veel jullie van hem hielden en houden.
Ben je bij vlagen wel compleet gelukkig? Of voel je altijd 'n zekere pijn in je hart?

Vrienden van m'n moeder verloren 15 jaar terug hun zoon (20jr) aan 'n auto ongeluk. De moeder (en vader) leeft volgens eigen zeggen weer 'n rijk en echt gelukkig leven, ze zegt dat de pijn verweven is in haar bestaan, "alsof ik met kiespijn naar 'n feestje ga", "ik kan ermee omgaan", de pijn van het missen is de prijs die ze betalen voor hoeveel ze van hem hielden, "dus ik zou niet eens willen dat het geen pijn zou doen". Zo omschrijft zij het leven na de dood van haar kind.

Ik vind het zo afschuwelijk voor jullie. Missen doet zo'n pijn, het idee... :-((
Heel veel sterkte.


wauw wat mooi gezegd.

inge
AfbeeldingAfbeelding AfbeeldingAfbeelding
Avatar gebruiker
inge
Peuter
 
Berichten: 679
Geregistreerd: 20 mei 2009, 14:48
Woonplaats: Heerhugowaard

Re: Ik mis hem zo.....

Berichtdoor essie1976 op 15 sep 2009, 12:10

Femke schreef:Grote brok in m'n keel en tranen in m'n ogen.
Wat 'n gemis, wat 'n groot gemis.
Jullie zoontje, hij zit voor altijd in jullie hart, het is nl je kind! Het zal altijd blijven schrijnen denk ik, dit laat zien hoe intens veel jullie van hem hielden en houden.
Ben je bij vlagen wel compleet gelukkig? Of voel je altijd 'n zekere pijn in je hart?

Vrienden van m'n moeder verloren 15 jaar terug hun zoon (20jr) aan 'n auto ongeluk. De moeder (en vader) leeft volgens eigen zeggen weer 'n rijk en echt gelukkig leven, ze zegt dat de pijn verweven is in haar bestaan, "alsof ik met kiespijn naar 'n feestje ga", "ik kan ermee omgaan", de pijn van het missen is de prijs die ze betalen voor hoeveel ze van hem hielden, "dus ik zou niet eens willen dat het geen pijn zou doen". Zo omschrijft zij het leven na de dood van haar kind.

Ik vind het zo afschuwelijk voor jullie. Missen doet zo'n pijn, het idee... :-((
Heel veel sterkte.


Erg mooi gezegd.

Heel veel sterkte de komende weken.


Esther
essie1976
Kleuter
 
Berichten: 1190
Geregistreerd: 23 mei 2009, 16:05

Re: Ik mis hem zo.....

Berichtdoor mariska3 op 15 sep 2009, 12:27

Femke schreef:Grote brok in m'n keel en tranen in m'n ogen.
Wat 'n gemis, wat 'n groot gemis.
Jullie zoontje, hij zit voor altijd in jullie hart, het is nl je kind! Het zal altijd blijven schrijnen denk ik, dit laat zien hoe intens veel jullie van hem hielden en houden.
Ben je bij vlagen wel compleet gelukkig? Of voel je altijd 'n zekere pijn in je hart?

Vrienden van m'n moeder verloren 15 jaar terug hun zoon (20jr) aan 'n auto ongeluk. De moeder (en vader) leeft volgens eigen zeggen weer 'n rijk en echt gelukkig leven, ze zegt dat de pijn verweven is in haar bestaan, "alsof ik met kiespijn naar 'n feestje ga", "ik kan ermee omgaan", de pijn van het missen is de prijs die ze betalen voor hoeveel ze van hem hielden, "dus ik zou niet eens willen dat het geen pijn zou doen". Zo omschrijft zij het leven na de dood van haar kind.

Ik vind het zo afschuwelijk voor jullie. Missen doet zo'n pijn, het idee... :-((
Heel veel sterkte.


Wat is dit mooi gezegd!
Bij het lezen heb ik het gewoon koud en warm tegelijk.

Heel veel sterkte!!
AfbeeldingAfbeelding
Afbeelding
Avatar gebruiker
mariska3
Dreumes
 
Berichten: 186
Geregistreerd: 20 jul 2009, 20:46

Re: Ik mis hem zo.....

Berichtdoor kristel2 op 17 sep 2009, 20:13

Dichtbij de zon, heel diep in jullie hart!

Ook vanuit hier heel veel sterkte meis! Vandaag is zijn engeltjesdag, heb er veel aan gedacht vandaag...

Liefs, Kristel :kus:
kristel2
Baby
 
Berichten: 11
Geregistreerd: 21 mei 2009, 12:15
Woonplaats: Overijssel

Re: Ik mis hem zo.....

Berichtdoor mamaSanne op 18 sep 2009, 21:14

hai Petra,

weet niet of gisteren zijn geboorte of overlijdens datum was.
dus vanuit hier een kleine felicitatie voor jullie 6 jarige engeltje.
en nogmaals sterkte voor deze dagen vol herinneringen

:knuffel:
Sanne
AfbeeldingAfbeeldingAfbeeldingAfbeelding
Avatar gebruiker
mamaSanne
Kleuter
 
Berichten: 1790
Geregistreerd: 20 mei 2009, 13:05

Re: Ik mis hem zo.....

Berichtdoor petra 592 op 19 sep 2009, 14:08

Bedantk voor jullie lieve reacties allemaal, dat doet goed.....
Normaal kan ik het vaak wel positief bekijken en met veel mooi herinneringen aan terug denken. Maar deze periode blijft gewoon altijd heel zwaar. Hij is geboren op 5 sept en na 2 dagen thuis werd hij ziek en we zijn toen naar het UMCG gegaan, daar vertelden de artsen bijna direct dat hij een hele zware hartafwijking had en 2 dagen later vertelden ze dat ze hem definitief niet konden opereren. We zijn toen naar een ziekenhuis dicht bij huis gegaan, na 3 dagen leefde hij nog steeds en toen zijn we met hem naar huis gegaan, daar heeft hij nog 2 nachtjes in zijn eigen bedje geslapen en is toen in onze armen overleden Dat was op 17 sept. Dit in kort onze tijd met Jasper. Een tijd die ik nooit wil vergeten en die ik nooit had willen missen......
Maar het is juist die pijn van hem missen die het nu zo negatief maakt, hoe zeg je dat....
Zoals in een eerdere reactie van mensen die zeggen dat het net is alsof ze met kiespijn naar een feestje gaan en dat ze die pijn niet willen missen omdat ze hem anders niet gekend zouden hebben.
Zo kan ik 9 van de 10 keer ook wel denken, maar dát lukt dus nu even niet. Dit jaar was het ook voor het eerst dat ik in 6 jaar niet kon werken met deze dagen.
Het doet zo'n pijn om je te realiseren dat je altijd deze pijn met je mee moet dragen, je kunt het niet eventjes van je afzetten, morgen is het niet over... Daar heb ik op het moment heel erg moeilijk mee. Het is zo vermoeiend om steeds te genieten van je meiden met een zwart randje er aan. 'Zo verdrietig dat Jasper dit niet kan...Had Jasper dit ook gedaan...als Jasper er was geweest hadden de meiden er niet geweest in deze hoedanigheid hadden we andere keuzes moeten maken' Je verplicht voelen om te genieten van je meiden, en dat doen we ook echt wel! maar op de achtergrond altijd zware gevoel...Maar ook dat mijn meiden moeten opgroeien met een broer die er niet is, die ze nooit gekend hebben, maar wel bij hun hoort..
Kortom heel veel verschillende gevoelens die weer een plekje moeten krijgen....
Ik benoem het weleens als een achtbaan, je klimt langzaam omhoog en dan ineekeer dender je weer naar beneden en ben je terug bij af. We proberen weer langzaam te gaan klimmen met in ons hart een heel mooi zonnetje die ons altijd zal verwarmen.
liefs Petra mama van Jasper*, Anouk en Jaset
Avatar gebruiker
petra 592
Baby
 
Berichten: 26
Geregistreerd: 23 mei 2009, 07:53

Re: Ik mis hem zo.....

Berichtdoor mamaSanne op 19 sep 2009, 15:51

mooi uitgelegd hoor petra,

vooral je 8-baan verhaal is erg sprekend voor me. denken dat je na je klim uit het dal boven op de top bent beland en kunt juigen dat je dat behaald hebt.... maar het is niet blijvend. er komt een tijd dat je weer naar beneden valt... of je dat nou wil of niet.
Joan zijn oma is nu 96 en in haar laatste levens fase beland en ze kon tot voor kort nog feiten vertellen van toen haar zoontje van 1 jaar overleed. ik had er toen ook vaak best moeite mee als we daar wegkwamen en ik me realiseerde dat dit verdriet nooit weggaat, over is, vergeten is. het is er gewoon altijd... en ik zou het net als jij ook niet kunnen missen, want dat zou betekenen dat hij er niet is geweest.

Ik werk zelf gewoon standaard niet op deze dagen. als het komt dan komt het en dan hoef ik me niet anders voor te doen dan ik me voel.
Krijg je in je omgeving nu nog wel de erkenning dat het moeilijk is, of begrijpen mensen niet dat het nu weer zo oplaaid? kan me ook voorstellen dat mensen roepen dat je maar in therapie moet omdat je er nog/ weer zo'n last van hebt. ik vind dit altijd zo'n vreselijk advies. Je mag verdriet hebben hebben hoor!!!

:knuffel: Sanne
AfbeeldingAfbeeldingAfbeeldingAfbeelding
Avatar gebruiker
mamaSanne
Kleuter
 
Berichten: 1790
Geregistreerd: 20 mei 2009, 13:05

Re: Ik mis hem zo.....

Berichtdoor mama-am op 19 sep 2009, 18:45

Petra en Sanne,

In mijn werk in de ouderenzorg kom ik toch behoorlijk wat mensen tegen die een kind op jonge leeftijd hebben verloren, deze mensen zijn 80 of zelfs 90+. Ze voelen nog altijd de pijn en het gemis. Het heeft vaak wel een plek gekregen.
Vroeger werd er helemaal niet bij stil gestaan, mensen moesten dus lijden in stilte. Je moest gewoon maar een nieuwe baby nemen en niet zeuren. Wat is de tijd gelukkig verandert.
Tegenwoordig mag je praten of schrijven over je gemis, ik kan me niet voorstellen hoe dat echt voelt. Maar ik weet van jullie verhalen hoe het voor jullie voelt. Blijf dit uitspreken, jullie engeltjes worden nooit vergeten!!!
Dat is wat ik wel geleerd heb van mijn oudjes, ze dragen het kindje voor altijd in hun hart. En dat gaat nooit weg.

Veel liefs voor jullie!

Esther
AfbeeldingAfbeelding
Avatar gebruiker
mama-am
Moderator
 
Berichten: 8833
Geregistreerd: 19 mei 2009, 20:59
Woonplaats: Zeeuws Vlaanderen

Re: Ik mis hem zo.....

Berichtdoor Linda S op 19 sep 2009, 20:04

Owww lieve meiden, wees gelukkig je manneke(s) gekend te mogen hebben.
Mn oma had als laatste een tweeling. Jongetje en (1ste) meisje. Jongetje werd als eerste geboren en heeft zo gezegd de weg vrijgemaakt voor het meisje maar heeft het niet overleefd. Haar eigen vk toen wist ook niet dat het er twee zouden zijn, pas bij de bevalling... en nu de tweede... :yikes: (was een vervangster die er toen was)
Zij heeft het manneke nooit mogen zien. "Is beter voor mevrouw" aldus hoofdzuster. Mn opa heeft met foto camera klaargestaan met een zuster. Maar de hoofdzuster liet hem niet een foto maken, was beter van niet voor mevrouw...
Nou, toen mn zus haar oudste dochter kreeg bijna 4 weken te vroeg, was die net zo klein als het manneke is geweest. Mn oma zat toen weer helemaal met tranen. Zo had het dus gevoeld dat kleine manneke. :huil: Zooo oneerlijk dat het toen zo ging. "Gelukkig" gaat het nu wel anders. Maar ja, je zou natuurlijk liever anders zien he... Een levend kindje fijn mee naar huis kunnen nemen. :knuffel:
Avatar gebruiker
Linda S
Moderator
 
Berichten: 7723
Geregistreerd: 20 mei 2009, 17:12
Woonplaats: Eindhoven

Volgende

                                           

Keer terug naar Engeltjes

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers. en 3 gasten