Hoe werkt dat bij jullie??

Hoe werkt dat bij jullie??

Berichtdoor Bren op 01 feb 2010, 21:06

Ik heb tussen Wouter en Aaron 2 miskramen gehad, één missed abortion en toen ik weer zwanger was mocht ik vroeg voor een echo komen en hoera het hartje klopte met 7 weken, alles zag er goed uit.......

Toen wij met 10 weken terug gingen opnieuw een echo en tot ons grote verdriet klopte het hartje niet meer.
Dit is voor mij zo'n moeilijke miskraam geweest, zo onverwacht.
In mijn hoofd was het al een kindje/ een goede zwangerschap en totaal onverwacht spatte mijn verwachtingen uiteen..
Omdat het zo liep waren wij al druk geweest met namen, plannen en weet ik wat/ wij zijn ook nog van die hardlopers :nee:

Wij hebben het toen geprobeerd af te sluiten door 'het kindje' definitief een naam te geven en ik heb aan mijn armband ook een kruisje met de naam erin.

Dit was en is voor mij de zwaarste miskraam geweest.
Ik moet er nog regelmatig aan denken en dan niet meer tranen met tuiten, maar wel met de vraag, hoe zou het geweest zijn.........

Wij zijn ook christen en ik geloof zeker dat dit kindje bij God is; een vriend van WIm zei toen heel mooi tegen ons; probeer het te zien als een geschenk wat niet uit de verpakking is geweest, tzt mag je het bij God gaan ontmoeten...... ik vond dat heel mooi en heel bemoedigend.

Denken jullie nog op zo'n soort manier terug aan de miskramen, ik vind het soms ook jammer dat er niemand is die er ooit nog bij stil staat, tenminste ik merk er niks van.
Ook Wim moet ik het helpen onthouden als het in die tijd is zeg maar.....
Brenda de trotse moeder van Jonathan -4 januari 2005-, Wouter -13 maart 2006 en Aaron -26 november 2008-.
Avatar gebruiker
Bren
Peuter
 
Berichten: 590
Geregistreerd: 22 mei 2009, 20:45

Re: Hoe werkt dat bij jullie??

Berichtdoor Anja op 01 feb 2010, 21:24

Ik denk regelmatig nog aan mijn mk. :schaam: Ik had al 2 goede echo's gehad en verloor bloed net voor de 12 weken...Bij de echo zagen we dat het kindje rond de 8 weken is overleden. Het kindje had nu 2 jaar geweest (was 20 jan.uitgerekend). Ik krijg ook soms gewoon ineens herrinneringen.....Hoe ik in de huiskamer bij mijn schoonouders stond te huilen na de echo......hoe ik met Nienke in mijn armen zat te huilen na mijn thuiskomst van de curettage....Ik hoef er nu ook niet meer om te huilen, maar toch...soms zijn de beelden in mijn hoofd zo helder, dat ik echt het verdriet van toen weer voel. Ik heb het ook heel erg als ik hoor dat iemand anders een mk heeft gehad. Dat verdriet...dat komt dan zo weer boven...

Mijn schoonmoeder heeft na haar oudste zoon en voor Alex (mijn man) ook een mk gehad. Op het moment dat ik mijn mk had, was die van haar zo'n 35 jaar geleden...en mijn verdriet rakelde haar gevoel ook weer op...je draagt het altijd met je mee denk ik. Wat het bij mij ook levendig houdt, is mijn nichtje van net 2. Mijn schoonzusje en ik waren dus eventjes tegelijk zwanger. Gelukkig zijn Jens en mijn nichtje ook de beste maatjes (en met Nienke trouwens ook), maar idd..je vraagt je toch af..hoe zijn het zijn geweest als....

:knuffel:
Nienke (18-2-05) Jens (7-9-08) Lars (12-4-11)
Avatar gebruiker
Anja
Moderator
 
Berichten: 2263
Geregistreerd: 17 mei 2009, 20:08
Woonplaats: Alblasserdam (Zuid-Holland)

Re: Hoe werkt dat bij jullie??

Berichtdoor Judith op 01 feb 2010, 21:49

Ik denk ook nog wel aan de miskramen. De eerste was bij mij ook een missed abortion. De tweede kwam zo onverwachts voor me. Had er helemaal geen rekening mee gehouden dat ik een miskraam zou kunnen krijgen. Het gevoel wat ik had toen ik 's ochtends vroeg naar de wc ging na al flinke krampen gehad te hebben en toen al het bloedverlies zag, vergeet ik nooit. Dat zit er zo diep in.
De derde miskraam ging weer iets "makkelijker". Na twee miskramen hield ik er veel meer rekening mee dat het weer mis zou gaan en de tijdstip (in de avond) was ook beter dan 's nachts ervan wakker te worden.

Ik ben ook zo'n planner. Na een positieve test gaan de gedachtes lopen en heb ik alles al in mijn hoofd hoe het gaat de komende maanden. Na een miskraam zitten al die dingen nog in mijn hoofd en dat vergeet je niet zomaar. En nu heb ik dus nog steeds die datums in mijn hoofd van positieve test, miskraam, uitgerekende datums...
Afbeelding Afbeelding Afbeelding
Avatar gebruiker
Judith
Beheerder
 
Berichten: 6501
Geregistreerd: 15 mei 2009, 08:45
Woonplaats: Almere

Re: Hoe werkt dat bij jullie??

Berichtdoor Bren op 01 feb 2010, 22:12

Anja schreef:Ik denk regelmatig nog aan mijn mk. :schaam: Ik had al 2 goede echo's gehad en verloor bloed net voor de 12 weken...Bij de echo zagen we dat het kindje rond de 8 weken is overleden. Het kindje had nu 2 jaar geweest (was 20 jan.uitgerekend). Ik krijg ook soms gewoon ineens herrinneringen.....Hoe ik in de huiskamer bij mijn schoonouders stond te huilen na de echo......hoe ik met Nienke in mijn armen zat te huilen na mijn thuiskomst van de curettage....Ik hoef er nu ook niet meer om te huilen, maar toch...soms zijn de beelden in mijn hoofd zo helder, dat ik echt het verdriet van toen weer voel. Ik heb het ook heel erg als ik hoor dat iemand anders een mk heeft gehad. Dat verdriet...dat komt dan zo weer boven...

Mijn schoonmoeder heeft na haar oudste zoon en voor Alex (mijn man) ook een mk gehad. Op het moment dat ik mijn mk had, was die van haar zo'n 35 jaar geleden...en mijn verdriet rakelde haar gevoel ook weer op...je draagt het altijd met je mee denk ik. Wat het bij mij ook levendig houdt, is mijn nichtje van net 2. Mijn schoonzusje en ik waren dus eventjes tegelijk zwanger. Gelukkig zijn Jens en mijn nichtje ook de beste maatjes (en met Nienke trouwens ook), maar idd..je vraagt je toch af..hoe zijn het zijn geweest als....

:knuffel:

Ik herinner me dat ook nog, weet zelfs nog dat ik dat ook na de goede echo wel in mijn hoofd heb gehad, stel dat het net gaat als bij Anja......... kan je nagaan.
Ik was trouwens ook tegelijk met mijn schoonzusje zwanger en zou een zomerkindje krijgen (wij hebben er 3 in de winter)
wij waren anders nagenoeg gelijk uitgerekend en nu zit er 7 maanden tussen.
Brenda de trotse moeder van Jonathan -4 januari 2005-, Wouter -13 maart 2006 en Aaron -26 november 2008-.
Avatar gebruiker
Bren
Peuter
 
Berichten: 590
Geregistreerd: 22 mei 2009, 20:45

Re: Hoe werkt dat bij jullie??

Berichtdoor mamaSanne op 02 feb 2010, 12:28

Hoi Brenda,

van de 4 miskramen hadden we bij 2 al kloppende hartjes gezien. de andere was een lege vruchtzak en de laatste ging voor de hartactie al mis. ik heb het 2 keer afgewacht en ben 2 keer gecurreteerd. Dat afwachten valt me veel zwaarder, je verliest veel bloed, maar van die keren hadden we wel een vruchtje om te begraven bij Jonathan* en daar wordt je zwangerschap dan wel tastbaarder van.
Ik merk dat ik steeds minder naar datum ging kijken en ging plannen/ kopen, omdat ik rekening ging houden met dat het mis kon gaan. en ik niet aan al die data herinnerd wilde worden. ik weet nu zo'n beetje alleen de maanden van de miskraam nog en van sommige wanneer ik ongeveer uitgerekend was.

in mijn omgeving heeft ook niemand oog voor de data van mijn miskramen, maar dat hoeft van mij ook niet zo zeer. ik ben al blij als je ze Jonathan* niet vergeten.
We hebben de miskraam- kindjes geen naam gegeven, maar bidden wel elke avond voor ze. Dan vragen we God of hij jonathan* en de frutsels een dikke knuffel wil geven. ik hou me maar vast aan de troostende gedachte dat onze kindjes het meteen goed hebben, geen pijn, ziekte, verdriet, eenzaamheid. God zorgt beter voor ze dan ik ooit had gekunt.

Joan staat ook minder stil bij data. dat geeft voor mij niet. ik weet dat hij er wel aan denkt. mijn verjaardag (en die van jonathan*) en trouwdag onthouden is belangrijker voor me :blij:

Gr Sanne
AfbeeldingAfbeeldingAfbeeldingAfbeelding
Avatar gebruiker
mamaSanne
Kleuter
 
Berichten: 1790
Geregistreerd: 20 mei 2009, 13:05

Re: Hoe werkt dat bij jullie??

Berichtdoor Linda S op 02 feb 2010, 14:28

Ik moet zeggen dat ik er misschien erg nuchter mee om kan gaan. Natuurlijk weet ik precies wanneer het mis ging. Ook niet moeilijk te vergeten, oudejaarsavond de eerste en de laatste schoolweek de tweede.

Van de eerste zou ik ongeveer op hetzelfde moment uitgerekend zijn als de vrouw van mijn beste maatje. Maar dat is iets wat ik weet maar niet telkens bij stilsta als ik het manneke zie.

De tweede weet ik eigelijk niet eens precies wanneer ik uitgerekend zou zijn. Ow, bedenk me nu dat dit ook ergens in januari was... Jeetje... heeft het zo lang geduurt voor manlief het weer aandurfde en ik aantelde? Blijkbaar.

Wat ik wel zeker weet is dat het gewoon zo heeft moeten zijn. Waarschijnlijk waren wij er toen nog niet klaar voor. Nu het leeftijdsverschil is prima! Misschien dat het toen ook te snel was geweest. Dat we het niet gered hadden samen na een erg moeilijke tijd. We hadden gewoon de tijd nodig om weer bij elkaar te komen zeg maar, en die is ons op deze (minder leuke) manier wel gegeven. Alsof iemand anders moest zeggen, eerst aan jezelf denken voor je nog een kindje krijgt.
Avatar gebruiker
Linda S
Moderator
 
Berichten: 7723
Geregistreerd: 20 mei 2009, 17:12
Woonplaats: Eindhoven

Re: Hoe werkt dat bij jullie??

Berichtdoor mama-am op 02 feb 2010, 14:45

Ik heb 3 prille miskramen gehad, maar het radertje tikte al goed....
De eerste keer dat het mis ging was onverwacht, totaal geen rekening mee gehouden. En daarna zoiets van, tsja, dat kan natuurlijk ook. Ik heb een verhoogd risico door mijn PCO en de hormoonbehandelingen.
Toen door met behandelingen. Er wilde maar geen eitje groeien en er werd besloten de cyclus af te breken. Ik 10 dagen aan medicatie en daarna gebeurde er helemaal niks. Ik heb het afgewacht, maar meestal werd ik na een dag of 3/4 ongesteld en nu helemaal niet. gebeld met de assistente van de gyn, eerst afwachten en daarna voor een bloedtest. Bleek ik zwanger te zijn, wat een wonder, door de medicatie heen. De tweede bloedtest was ook positief.
Mijn droom kwam uit, zwanger op de trouwdag van mijn vriendin. Dit was in november. Daar liep ik pril zwanger van ons tweede wonder bij de sintintocht, dromend van het jaar daarop met de kinderwagen erbij te lopen.
Helaas ging het begin december mis. Onverwacht, vrij snel veel bloedverlies. Weer bloedprikken en helaas het was gedaan. Dat was zo moeilijk, het vrijgezellenfeest van mijn vriendin en een aantal dagen later de bruiloft. Ik had echt zo'n verdriet. Dit is de miskraam die me het meeste is bij gebleven, ook door de achtbaan van emoties.

De derde keer hield ik er al rekening mee en was de schok niet zo groot, toen overheerste meer het gevoel van als het ooit nog maar gaat lukken, ik had mezelf vanaf dat punt nog 1 jaar behandelingen gegeven en dan zouden we ermee stoppen. Ook had ik toen net een nieuwe maand en zat in mijn proeftijd, erg vreemde periode. Gelukkig was ik toen binnen enkele maanden weer zwanger en dat is goed gegaan.

Mylou heeft voor mij veel goed gemaakt, het faalgevoel is weg. Het was gewoon dikke pech. Ik draag ze mee in mijn hart, want stuk voor stuk waren ze welkom geweest, verder heb ik er niks speciaals meegedaan. Ik weet eigenlijk alleen de maanden van de miskramen uit mijn hoofd. De rest staat op papier.
Er zijn zeer weinig mensen die er bij stil staan. En ik vind het wel prima, als ik er behoefte aan heb kan ik wel met iemand praten of kan hier mijn ei kwijt.
AfbeeldingAfbeelding
Avatar gebruiker
mama-am
Moderator
 
Berichten: 8833
Geregistreerd: 19 mei 2009, 20:59
Woonplaats: Zeeuws Vlaanderen

Re: Hoe werkt dat bij jullie??

Berichtdoor Anja mv Britt op 02 feb 2010, 22:08

Wat herkenbaar jullie verhalen.

Hier een missed abortion gehad de eerste zwangerschap. Een eerste echo met een kloppend hartje en ondanks dat de termijn niet klopte werd er gezegd dat het hartje klopte en dat dat goed was. Mijn gevoel was niet goed... Maar geen bloedverlies, dus positief, dacht ik... Lekker naief, wist ik veel dat een miskraam ook zonder bloedverlies kon.
Twee weken later de tweede echo. Geen kloppend hartje meer...
En dan het medisch circuit in. Dat is hetgeen waar ik de slechtste herinneringen aan heb. Het duurde een week voor ik in het ziekenhuis terecht kon voor een echo en daarna een week voor de curretage plaats kon vinden. Helaas bleek bijna twee weken later dat niet alles weg was en er opnieuw een curretage zou volgen. Ik zat op de rand van een baarmoederontsteking... En weer anderhalve week later bleek er nog een restje te zitten... Ik werd gek van onzekerheid. Ziekenhuis gaf tegenstrijdige adviezen. Uiteindelijk is er in een ander ziekenhuis een hysteroscopie (kijkoperatie) gedaan om alles weg te halen. Het was een zware tijd, die ik zeker nog niet vergeten ben...
Gelukkig was ik vrij snel daarna zwanger van Britt. En dat maakt een hoop goed. Was zo bang dat ik geen kinderen zou krijgen...
De meeste mensen in mijn omgeving hebben het er nooit meer over. Twee keer per jaar denk ik eraan terug. De dag van de "foute" echo en de uitgerekende datum.
Britt 21-10-2007
Avatar gebruiker
Anja mv Britt
Kind
 
Berichten: 3292
Geregistreerd: 18 mei 2009, 11:51

Re: Hoe werkt dat bij jullie??

Berichtdoor furby_ap op 26 maart 2010, 23:19

tja hier moet ik ook even op reageren. Wat herkenbaar allemaal. Eigenlijk denk ik er niet zo vaak aan maar af en toe ga ik ook rekenen.
Vooral het verhaal van Anja is mij bij gebleven omdat ik een beetje hetzelfde meemaakte als zij.

ik was na 2 jaar proberen eindelijk zwanger mbv IUI. De eerste echo bij 8 weken was goed, hoewel de termijn iets afweek, maar ik was gerust gesteld, helaas bij 12 weken was het mis.. geen hartactie. Ik zag het direct bij de echo.
na 1 week wachten een curretage. Wat een nachtmerrie was het wachten voor mij, het was over en ik wou verder. Ik weet nog dat ik huilend wakker werd erna. Toen ik op controle kwam in het ziekenhuis feliciteerde de gyn mij met mijn zwangerschap. Zij had ff gemist dat het fout was gegaan. Dat was voor mij echt een zwaar moment. Onze leven ging door maar 1 1/2 maand later kwam ik mezelf tegen. Een tijdje even rustig aan gedaan en toen naast me neergelegd. Helaas is het voor ons bij 1 kind gebleven. Na opnieuw meerderen IUI behandelingen besloten niet voor IVF te gaan. Ik zal het nooit vergeten maar ik denk er niet zo vaak aan terug. Onze leven is leuk, ook met 1 kind. Waar ik achteraf ontzettend blij ben, want hij is zonder medische hulp gekomen terwijl het eigenlijk niet mogelijk is

meiden sterkte allemaal
sandra
Avatar gebruiker
furby_ap
Peuter
 
Berichten: 509
Geregistreerd: 17 mei 2009, 20:03

Re: Hoe werkt dat bij jullie??

Berichtdoor talitha2 op 05 apr 2010, 19:17

mijn mk kwam ook totaal onverwacht, ik had al 3 echo's gehad (daar zijn ze gul mee hier in duitsland..) het was een hectische tijd, ik was net verhuist, we zouden Tygo's verjaardag vieren dat weekend en het dan aan iedereen vertellen, maar dat werd dus een andere boodschap en de verjaardag werd afgeblazen.. helaas kon mijn ex er totaal niet mee omgaan, dus het was voor mij ook het begin van het einde voor ons huwelijk :huil:
we hebben het kindje laten begraven en een naam gegeven, die hadden we al nl. (tja, wij waren nogal voortvarend zeg maar..) elk jaar denk ik er wel weer aan, en in die periode heb ik moeite met zwangeren in mijn omgeving, ook al ben ik er voor mezelf nu wel uit dat ik voorlopig niet meer kinderen wil.
talitha2
Baby
 
Berichten: 7
Geregistreerd: 26 jul 2009, 22:23

Re: Hoe werkt dat bij jullie??

Berichtdoor mamaSanne op 07 apr 2010, 15:44

talitha2 schreef:mijn mk kwam ook totaal onverwacht, ik had al 3 echo's gehad (daar zijn ze gul mee hier in duitsland..) het was een hectische tijd, ik was net verhuist, we zouden Tygo's verjaardag vieren dat weekend en het dan aan iedereen vertellen, maar dat werd dus een andere boodschap en de verjaardag werd afgeblazen.. helaas kon mijn ex er totaal niet mee omgaan, dus het was voor mij ook het begin van het einde voor ons huwelijk :huil:
we hebben het kindje laten begraven en een naam gegeven, die hadden we al nl. (tja, wij waren nogal voortvarend zeg maar..) elk jaar denk ik er wel weer aan, en in die periode heb ik moeite met zwangeren in mijn omgeving, ook al ben ik er voor mezelf nu wel uit dat ik voorlopig niet meer kinderen wil.


hoi talitha,

klinkt niet als een miskraam?! hoe ver was je zwanger van dit kindje? en hoe heb je het genoemd?
wat naar dat je huwelijk erdoor is gestrand. hoe lang is het geleden?

Gr Sanne
AfbeeldingAfbeeldingAfbeeldingAfbeelding
Avatar gebruiker
mamaSanne
Kleuter
 
Berichten: 1790
Geregistreerd: 20 mei 2009, 13:05

Re: Hoe werkt dat bij jullie??

Berichtdoor talitha2 op 07 apr 2010, 18:20

hoi Sanne,

ik was 13 weken toen we de 4e echo zouden krijgen en te horen kegen dat het hartje niet meer klopte. de eerdere echo's waren gemaakt met 6 weken, 10 weken en 12 weken. deze 4e echo werd gemaakt omdat ik helse buikpijnen had. (achteraf ws dus doordat het lichaam het probeerde af te stoten, maar ik heb 3 dagen na deze echo een curretage ondergaan)
het is hier gebruikelijk dat het vruchtje begraven word zodra de 12 weken grens is gepasseerd, en die heeft Gaia dus net gehaald. de naam is achteraf ook nog wel toepasselijk, Gaia staat immers voor 'aarde'..
het was afgelopen februari 2 jaar geleden dat dit gebeurde.
talitha2
Baby
 
Berichten: 7
Geregistreerd: 26 jul 2009, 22:23

Re: Hoe werkt dat bij jullie??

Berichtdoor mamaSanne op 09 apr 2010, 17:32

oh wat bijzonder dat er na de curretage nog een vruchtje was om te begraven. Ik dacht altijd dat dat verloren ging door de ingreep. Gaia* vind ik een mooie naam voor jullie engeltje.
woon je niet in Nederland?

2 jaar is nog helemaal niet zo lang geleden. heb je nog meer kinderen gekregen?
AfbeeldingAfbeeldingAfbeeldingAfbeelding
Avatar gebruiker
mamaSanne
Kleuter
 
Berichten: 1790
Geregistreerd: 20 mei 2009, 13:05

Re: Hoe werkt dat bij jullie??

Berichtdoor BIEN! op 15 apr 2010, 19:54

voor joelle 2 mk's gehad,in vroege stadia's,en het is niet meer zo heftig nu als toen,maar er aan denken blijft!
Trotse kleutermama van joelle 24.10.2005
Stoere peutermama van colin 07.08.2008
"opvoeden is een strijd,maar wel de leukste strijd die er is!" X! Sabina!
Avatar gebruiker
BIEN!
Kleuter
 
Berichten: 1907
Geregistreerd: 17 mei 2009, 22:19

Re: Hoe werkt dat bij jullie??

Berichtdoor luna op 15 apr 2010, 20:31

Ook ik denk nog regelmatig aan mijn 1e zwangerschap terug. Op en top zwanger, een lijf vol hormonen. Na een jaar "bezig zijn" waren wij zo gelukkig. Al die weken leefden wij op een roze/blauwe wolk, ik verloor geen druppel bloed en had dus alle zwangerschapskwaaltjes die je kon bedenken. Ik ging er dan ook geen moment vanuit dat het niet goed zou zijn. Het bleek dat het vruchtje met ca. 6 weken al gestopt was met groeien, ik vond het onvoorstelbaar dat ik het niet gemerkt had en voelde me zwaar in de maling genomen door mijn lichaam. Een curettage volgde, nu iets meer dan 6 jaar geleden. Ik lag 's avonds bij te komen thuis vol verdriet na de curettage en hoorde op tv dat Guusje Nederhorst die dag overleden was. Dat vergeet ik nooit meer, het verdriet dat Dinand en hun kindje moesten hebben en haar moesten missen. Tevens kregen wij die die dag erna te horen dat kennissen van ons op de dag van mijn curettage een kindje hadden gekregen. Het was heel dubbel allemaal, daar hun zwangerschap totaal niet gepland en onverwachts was geweest en juist zij kregen op deze voor ons zo verdrietige dag hun kindje. Ik heb heel wat tranen gelaten in die periode, het was een moeilijke tijd en ik kan nog vele momenten zeer goed herinneren. Gelukkig werd ik ca. 5 maanden later zwanger van David en hebben wij 2,5 jaar daarna Fenna gekregen. Wij zijn heel rijk, maar ik denk er zeker nog wel aan dat wij een kindje hadden kunnen hebben dat nu alweer 6 jaar oud zou zijn.
Afbeelding

Mijn schatjes Fenna (13-09-2007) & David (19-03-2005)
Avatar gebruiker
luna
Peuter
 
Berichten: 268
Geregistreerd: 19 mei 2009, 13:15
Woonplaats: Assendelft (Noord-Holland)


                                           

Keer terug naar Miskraam/Verlies

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers. en 1 gast